Pokazywanie postów oznaczonych etykietą reviews. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą reviews. Pokaż wszystkie posty
To nie znaczy, że nie kocham naszego wspólnego życia. - recenzja Zaginionej Dziewczyny Gillian Flynn.

To nie znaczy, że nie kocham naszego wspólnego życia. - recenzja Zaginionej Dziewczyny Gillian Flynn.

-Amy, nie rozumiem dlaczego muszę udowadniać ci swoją miłość, pamiętając te same rzeczy co ty, w ten sam sposób co ty. To nie znaczy, że nie kocham naszego wspólnego życia.




Od jakiegoś czasu zastanawiam się nad sensem instytucji małżeństwa. Jestem osobą która niezbyt lubi być związana jakimikolwiek umowami czy nakazami – jestem wolnym duchem. Jaki jest więc sens wiązania się z jakąś osobą ślubem, czy ma to udowodnić naszą miłość ? Czy bez ślubu jej nie będzie, nie będzie tak mocna, trwała ?
Jeśli ludzie mają się rozstać to i tak to zrobią nie ważne czy będą małżeństwem czy nie. Lubię więc czytać książki w których taki stan rzeczy nie jest pokazany w tęczowych barwach, bo to wcale nie jest prawda.


W dniu piątej rocznicy ślubu z własnego domu znika kochana przez wszystkich, piękna i szanowana Niezwykła Amy. Nikt nie wie co takiego mogło się stać, gdzie jest dziewczyna oraz jaki był motyw porwania czy domniemanej zbrodni. Jest za to wiele poszlak które wskazują że winnym całego zamieszania jest Nick – mąż Amy. Jednak czy zawsze to mąż jest tym złym, a może tym razem zobaczymy złą naturę nie tylko płci męskiej ?


Gillian Flynn stworzyła idealny kryminał, który elektryzuje czytelnika od pierwszej strony. Sama wiele razy byłam zdziwiona przebiegiem wydarzeń, tym jak wszystko może się zmienić. Na pierwszy rzut oka idealne małżeństwo jednak za fasadą piękna skrywa się naprawdę mroczny sekret. Czytając pozycję miałam wrażenie że to mogło wydarzyć się w prawdziwym życiu. Czy nie jest tak że to zawsze mąż jest tym złym, a żona tą niewinną, sponiewieraną, maltretowaną ? Rzadko potrafimy dostrzec że może być całkowicie odwrotnie, że to mężczyzna jest ofiarą, a kobieta prześladowcą. Trzeba sobie uświadomić że płeć piękna wcale nie jest już taka delikatna, niewinna, pozwala sobą manipulować. Często potrafimy być dużo gorsze od mężczyzn, może nie użyjemy pięści, jednak znęcanie psychiczne często jest dużo gorsze niż fizyczne. Nie pojmuje idei że kobietami trzeba się zawsze opiekować, że to osoby bez skazy. Och, jak bardzo jest to mylne. Popatrzmy wstecz - czy nie jest tak że to kobiety w historii świata często pociągały za sznurki, były bezwzględne, okrutne ? Kolejną ważną kwestią poruszaną w książce jest fasada piękna, jaką często wokół siebie budujemy. Na pierwszy rzut oka wszystko jest idealnie, nienagannie, jednak gdyby wniknąć głębiej widzimy ból, cierpienie i brak wzajemnej akceptacji. Moim zdaniem w małżeństwie najważniejsze jest tworzenie teamu, który nie będzie podporządkowany jedynie jednej osobie. Nikt nie jest idealny, a wiążąc się z kimś na długie lata powinniśmy umieć zaakceptować czyjeś wady, nie tylko zalety. Partner nie czyta w naszych myślach, więc może jeśli coś nas boli, czegoś potrzebujemy powinniśmy to po prostu powiedzieć ? W końcu nikt nie jest jasnowidzem.



Podsumowując książka naprawdę mi się podobała. Jest to dobry, trzymający w napięciu, zaskakujący kryminał w którym krok po kroku poznajemy toksyczny związek Amy i Nick'a. Nie możemy być pewni co jest prawdą a co zwykłą ściemą, którą chce przekazać nam jedno z małżonków. Żadne z nich nie jest idealne i to daje książce tak wiele naturalności. Polecam osobom, które lubią zatopić się w lekturze na długie godziny i szukają niebanalnej, przejmującej historii.

Tytuł: "Zaginiona dziewczyna"
Autor: Gillian Flynn
Ilość stron: 652
Wydawnictwo: Burda Książki
Kategoria: thriller, sensacja, kryminał 
Ocena: 8/10 
Ludzie generalnie wolą umrzeć, niż przebaczyć. recenzja Sekretnego życia pszczół Sue Monk Kidd

Ludzie generalnie wolą umrzeć, niż przebaczyć. recenzja Sekretnego życia pszczół Sue Monk Kidd

Ludzie generalnie wolą umrzeć, niż przebaczyć. Takie to trudne. Gdyby Bóg powiedział, nie owijając w bawełnę: "Daję wam wybór, przebaczcie albo gińcie", wiele osób z miejsca zamówiłoby trumnę.


Często zastanawiam się czego tak naprawdę oczekuję od dobrej książki. Wartkiej akcji, złożonych bohaterów, nietuzinkowej przygody czy może wielkiego przesłania jakie niesie pozycja ?
Do tej pory sama nie wiem, może właśnie z tego powodu czytam tak wiele gatunków i za każdym razem książka innego rodzaju wkrada się w moje serce. Tym razem „Sekretne życie pszczół” zauroczyło mnie czymś czego dawno nie zaznałam. Czytając ją miałam na ustach uśmiech, który nie chciał za żadne skarby zniknąć.

Książka opowiada historię młodej białej dziewczynki, która po stracie matki próbuje odnaleźć się w codziennej rzeczywistości. Jedyną osobą bliską sercu Lily jest ich czarnoskóra pomoc domowa. Nic nie jest jednak takie jak dziewczynka sobie wymarzyła, jednak wskutek nieszczęśliwego splotu wydarzeń trafia do trzech niesamowitych sióstr, które wywrócą jej życie do góry nogami.

Muszę się przyznać że na początku nie byłam przekonana do tej pozycji, czułam że nie mogę się wbić w tą historię w stu procentach. Zagłębiając się jednak coraz bardziej poczułam jak wielką ma ona siłę. Bije od niej tak wiele optymizmu, nadziei na lepsze jutro, tego że zawsze jest jakieś wyjście, furtka z której można skorzystać aby odmienić swoje życie. Mimo to wydarzenia w niej przedstawione nie są wcale takie kolorowe – śmierć, strata, ból i cierpienie splatają się z akceptacją, miłością i szczęściem.


Autorka porusza bardzo ważne tematy, aktualne nawet we współczesnym świecie. Problem rasizmu jest obecny już od bardzo dawna i powinno się o nim coraz więcej mówić. Młodzi ludzie bardzo często nie są w stanie zaakceptować odmienności drugiej osoby, która tylko na pierwszy rzut oka może się od nas różnić. Trzeba umieć patrzeć na innych nie przez pryzmat ich wyglądu lecz umieć spoglądać głębiej. Każdy człowiek zasługuje na godne życie i akceptacje nieważne jaki ma kolor skóry, orientacje czy poglądy. „Sekretne życie pszczół” daje nam wielką nadzieję na lepsze jutro, na zmianę nastawienia ludzi, na to że na świecie są osoby które nas kochają i nie ważne co się wydarzy będą razem z nami. Uświadamia nam że więzy krwi nie definiują słowa rodzina. Rodzina to nie tylko osoby z którymi jesteśmy spokrewnieni, to osoby które nas kochają, akceptują, troszczą i nie próbują zmienić. Przez ostatnie strony uśmiech nie znikał z mojej twarzy. Zakończenie spowodowało we mnie falę niepohamowanej radości. Motyw Czarnej Madonny wyzwolił niepohamowane ciepło na sercu. Po przeczytaniu pozycji czujemy się jak po przytuleniu bliskiej osoby, czujemy lekkość i wielką radość, nadzieję że mimo złych chwil zawsze jest szansa na poprawę swojego losu. 

Tytuł: "Sekretne życie pszczół"
Autor: Sue Monk Kidd
Ilość stron: 352
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie 
Kategoria: Literatura piękna 
Ocena: 7,5/10
Copyright © 2014 Poczytajmy coś ! , Blogger