Bardowie opiewają miłość i bohaterstwo wojowników, wychwalają królów i schlebiają królowym, ale gdybym ja był poetą, sławiłbym przyjaźń. - recenzja Zimowego Monarchy Bernard Cornwell

Bardowie opiewają miłość i bohaterstwo wojowników, wychwalają królów i schlebiają królowym, ale gdybym ja był poetą, sławiłbym przyjaźń. - recenzja Zimowego Monarchy Bernard Cornwell

Bardowie opiewają miłość i bohaterstwo wojowników, wychwalają królów i schlebiają królowym, ale gdybym ja był poetą, sławiłbym przyjaźń.



Do książek historycznych podchodzę z reguły bardzo sceptycznie. Mam wrażenie, że nie są to moje klimaty, zazwyczaj mam problem z wciągnięciem się w fabułę, a w trakcie lektury czuję znużenie. Postanowiłam jednak dać im jeszcze jedną szansę. Ogromnie się cieszę, że się na to zdecydowałam, "Zimowy monarcha" udowodnił, że czasem warto sięgać również po gatunki, które do nas nie przemawiają, dzięki temu możemy znaleźć prawdziwe perełki. 

"Zimowy monarcha" to pierwszy tom trylogii arturiańskiej, która opowiada historię o nieustraszonym i wspaniałym Arturze. Jego życie jest jednak owiane tajemnicą, a wydarzenia jakie towarzyszyły śmierci króla Uther'a są podstawą do snucia niesamowitych, pełnych emocji, przyjaźni, nienawiści oraz miłości historii. 

Muszę przyznać, że podchodziłam do tej pozycji dość sceptycznie. Jak wcześniej wspomniałam nie przepadam za książkami historycznymi i najczęściej nie trafiają one w mój gust czytelniczy. Jednak kiedy otrzymałam możliwość zrecenzowania tej pozycji pomyślałam, że jest to idealny moment, aby przełamać swoją niechęć do tego gatunku. Historie o królu Arturze i jego dzielnych rycerzach od zawsze mnie intrygowały dlatego liczyłam na to, że spędzę bardzo miło czas w trakcie lektury, cieszę się że się nie pomyliłam, a czas spędzony na czytaniu tej pozycji nie był czasem straconym. 

Od pierwszej strony jesteśmy wciągnięci do świata pełnego magii, pięknych dam dworu, mężnych rycerzy, walki o władzę i wpływy oraz prawdziwej miłości oraz przyjaźni. Autor z niesamowitą precyzją wykreował świat, który pochłania czytelnika już od pierwszych stron. Czytając miałam wrażenie jakbym sama uczestniczyła w wydarzeniach, jakby działy się one obok mnie.To było moje pierwsze spotkanie z tym autorem, ale już teraz mogę powiedzieć, że postacie, które tworzy, jak i ich otoczenie, przepełnione jest kunsztem i dbałością o każdy, nawet najmniejszy szczegół. 

Postacie pojawiające się na kartach powieści nie są jednowymiarowe, nic nie jest czarne albo białe. Z jednej strony mamy wyraźny podział na dobrych i złych, jednak z biegiem czasu ta granica przestaje być już taka wyraźna, ulega zatarciu. Postacie, które na początku wydawały nam się ucieleśnieniem dobra, podejmują decyzje, które każą nam się zastanowić nad tym, czy dobrze ich ocenialiśmy. Bohaterowie są bardzo ludzcy, przeżywają podobne troski i problemy jak my sami. Czytając powieść Cornwell'a miałam jednak wrażenie, że niektóre cechy, jakie reprezentują postacie są wyolbrzymione, czasem do tego stopnia, że dana postać traciła na autentyczności w oczach czytelnika. 

Ogromnym plusem powieści jest narracja. Wydarzenia poznajemy stopniowo, tak jak powstaje spis historii z życia Artura nad którym pracuje Derfel - postać, która oprowadza nas po świecie wykreowanym przez autora. Książka jest wielowątkowa dlatego zdarza się, że niektóre z nich nie są rozwinięte tak jak byśmy tego oczekiwali. Z wielką przyjemnością przeczytałabym powieść bogatszą o kilkaset stron, gdyby rozwinęła wszystkie rozpoczęte wątki z należytą dokładnością. Tego mi w kilku przypadkach brakowało, ale jest to dopiero pierwszy tom, więc może na odpowiedzi na nurtujące mnie pytania muszę poczekać ? 

Książka ma niesamowity klimat, którym czytelnik nasiąka niczym gąbka. Bardzo trudno oderwać się od historii Artura i jego przyjaciół. Autor potrafi bawić się słowem, zaskakiwać, dzięki czemu czytelnik nie ma chwili wytchnienia. Mimo tego, że nie jestem fanką książek historycznych już nie mogę się doczekać kolejnych tomów.

Tytuł: "Zimowy monarcha"
Autor: Bernard Cornwell 
Ilość stron: 608
Wydawnictwo: Otwarte 
Kategoria: powieść historyczna 
Ocena: 8/10 


Za możliwość przeczytania książki dziękuję wydawnictwu Otwarte :)


W książkowym ogniu pytań ! - Wielki książkowy wywiad z blogerami i vlogerami książkowymi !

W książkowym ogniu pytań ! - Wielki książkowy wywiad z blogerami i vlogerami książkowymi !

Niestety ponownie nie udało mi się dostosować do postawionego sobie harmonogramu publikowania postów, jednak tym razem nie było to z mojej winy. Główną przyczyną były problemy z internetem, przez to doszło do niewielkiego opóźnienia, jednak nie martwcie się, postaram się wszystko nadrobić ! 

Dzisiaj zapraszam was na kolejną odsłonę, już trzecią - jak ten czas szybko leci !, W książkowym ogniu pytań ! 

Tym razem na książkowe pytania zgodziła się odpowiedzieć Klaudia, którą możecie znać z kanału oraz bloga totallbooknerd7. Ogromnie jej dziękuję, że chciała wziąć udział w mojej akcji i mam nadzieję, że bawiła się przy tym dobrze. Mam nadzieję, że to nie ostatnia akcja, w jakiej bierzemy wspólnie udział :) 

Przejdźmy jednak do pytań ! Zapraszam również do przeczytania poprzednich postów z tej serii, w których wzięły udział Cat oraz Martha ! 


W książkowym ogniu pytań ! - TotallBooknerd7







Przykładowe pytanie: Harry zadaje takie pytanie Dumbledorowi w jednej z czesci serii
„Niech mi pan powie jeszcze tylko jedno – odezwał się Harry. – Czy to dzieje się naprawdę, czy tylko w mojej głowie?”

I to jest rowniez pytanie kierowane do ciebie, interpretujesz dowolnie, odnoszac do siebie, dowolnej ksiazki, filozofujesz czy odnosisz do samego Harry'ego. Jak tylko masz ochotę, wyobraź sobie, że bohater kieruje pytanie zamiast do Dumbledora to do ciebie. 


1. - Czy jeśli nikomu na tobie nie zależy, w ogóle istniejesz?Cassandra Clare "Mechaniczny książę"

Klaudia: Na pewno! Ale czy istniejesz szczęśliwie... to już zupełnie inna kwestia.

2. - Jak to się dzieje, że gdy tylko ktoś zbuduje mur, ktoś inny zaraz chce wiedzieć, co jest po jego drugiej stronie?George R.R. Martin "Gra o tron"

Klaudia: Bo w Wielkiej Księdze Typowych Ludzkich Zachowań jest zapis, że człowiek jest przede wszystkim ciekawski. Im bardziej jesteś tajemniczy, im więcej ukrywasz, tym bardziej ludzie chcą wiedzieć, co to jest. Nie obchodzi ich to, czy będzie to coś ciekawego, nudnego, kontrowersyjnego czy wręcz przeciwnie. Ważne, że jest tajemnicą, a oni chcą ją odkryć.

3. - Czy to nie przyjemnie, że jest tak dużo rzeczy, które jeszcze poznamy? To właśnie sprawia, że ja się tak cieszę życiem... świat jest taki ciekawy... Nie byłby taki ani w połowie, gdybyśmy wszystko o nim wiedzieli, prawda?
Lucy Moud Montgomery "Ania z Zielonego Wzgórza"

Klaudia: Prawda! Z Lucy zawsze się zgadzałam, bo jej słowa, przekazywane czytelnikowi przez bohaterów powieści są jednocześnie owiane niesamowitą magią i... prostotą. Bo przecież to jest tak oczywiste. Ale jednak mało kto o tym pomyślał dłużej, zanim to przeczytał. Ile razy widzę lub uczę się czegoś nowego, o czym nie miałam pojęcia, to uświadamiam sobie jak wiele rzeczy jest jeszcze do poznania. I jest to, mimo powyższego cytatu, jednocześnie niesamowite oraz troszkę przerażające. Bo przecież nigdy nie będziemy w stanie poznać wszystkiego, prawda?

4. - Dlaczego ludzie muszą być tak samotni? Jaki to ma sens? Na tym świecie żyją miliony ludzi; każdy z nich tęskni, szuka spełnienia u innych, a jednak się izoluje. Dlaczego? Czy Ziemia powstała tylko po to, by pielęgnować ludzką samotność?Haruki Murakami "Sputnik Sweetheart"

Klaudia: Prawdopodobnie powstała po to, aby człowiek był jednocześnie istotą społeczną i aspołeczną. Bo fakt faktem, jeżeli nie ogranicza nas żadna choroba psychiczna, to my jesteśmy osobami, z którymi najchętniej spędzamy czas. My siebie nie skrzywdzimy, to inni nas krzywdzą. Bo człowiek z natury jest egoistą. Każdy. Na świecie jest, to fakt, tyle milionów ludzi samotnych, że naprawdę po głębszym zastanowieniu człowiek uświadamia sobie, że właśnie przez to nie powinni być w ogóle samotni.


5. - Dopóki istniała na świecie kawa, co złego mogło się wydarzyć?Cassandra Clare "Miasto popiołów"
Klaudia: Nie, Cassie, nie. Kawa nie jest w ogóle przydatna. Dopóki istnieje na świecie kawa może się zdarzyć bardzo dużo złego. Niestety.

6. - A ty jak się masz? - spytał Puchatek.
A.A. Milne "Kubuś Puchatek"
Klaudia: Całkiem dobrze. Nawet bardzo dobrze, dziękuję. Uwielbiam kiedy ktoś zadaje takie pytania. Jak Ci minął dzień? albo Jak się masz? zamiast Co tam?. Sprawiają wtedy wrażenie, jakby wszyscy bez wyjątku się o Ciebie martwili. A przecież każdy z nas lubi wiedzieć, że innym na nas zależy.


Mam nadzieję, że odpowiedzi Klaudii wam się podobały :) Mnie zaciekawiły niesamowicie i jeszcze raz dziękuję, że zdecydowała się mi pomóc. Tak naprawdę to jej należą się największe podziękowania. Na początku myślałam, że będą to zwyczajne, typowe wywiady z blogerami czy vlogerami. Dzięki jej radom udało mi się jednak wpaść na pomysł, aby to książki pytały tych, którzy je kochają. Ogromnie Ci dziękuję, bez ciebie wogóle nie byłoby tej akcji ! 


W KSIĄŻKOWYM OGNIU PYTAŃ ! - WIELKI KSIĄŻKOWY WYWIAD Z BLOGERAMI I VLOGERAMI KSIĄŻKOWYMI !

W KSIĄŻKOWYM OGNIU PYTAŃ ! - WIELKI KSIĄŻKOWY WYWIAD Z BLOGERAMI I VLOGERAMI KSIĄŻKOWYMI !

Cieszy mnie bardzo fakt, że coraz więcej blogerów i vlogerów zgodziło się wziąć udział w Książkowym ogniu pytań ! 

Po statystykach wnioskuję również, że seria postów wam się spodobała, dziękuję bardzo za tak ciepłe przyjęcie wywiadu z Marthą ! :)

Dzisiaj zapraszam was na zapoznanie się z odpowiedziami równie wspaniałej Cat, którą możecie znać z vloga Cat Vloguje ! Ogromnie jej dziękuję za wzięcie udziału i poświęcenie swojego wolnego czasu na wzięcie udziału w mojej akcji. Ślę moc uścisków i mam nadzieję, że nie będzie to ostatnie przedsięwzięcie w jakim wzięłyśmy wspólnie udział ! :)

Przejdźmy jednak do samych odpowiedzi. Dla osób, które nie widziały wpisu z Marthą gdzie wyjaśniam wszystkie zasady odsyłam do zapoznania się z postem. 


W książkowym ogniu pytań! - Cat Vloguje  





Przykładowe pytanie: Harry zadaje takie pytanie Dumbledorowi w jednej z czesci serii
„Niech mi pan powie jeszcze tylko jedno – odezwał się Harry. – Czy to dzieje się naprawdę, czy tylko w mojej głowie?”
I to jest rowniez pytanie kierowane do ciebie, interpretujesz dowolnie, odnoszac do siebie, dowolnej ksiazki, filozofujesz czy odnosisz do samego Harry'ego. Jak tylko masz ochotę, wyobraź sobie, że bohater kieruje pytanie zamiast do Dumbledora to do ciebie.



1. - Przez wszystkie te tysiąclecia ludziom nie udało się rozgryźć zagadki, jaką jest miłość. Na ile jest sprawą ciała, a na ile umysłu?
Ile w niej przypadku, a ile przeznaczenia?
Stephenie Meyer „Intruz”

Cat: Skoro ludziom przez tysiąclecia nie udało się rozgryźć tej zagadki, ja chyba również nie mogę podjąć się definiowania tego, czym jest miłość. To chyba suma przypadku i przeznaczenia, to troszczenie się o kogoś bardziej, niż o samego siebie, to uczucie mimo wszystko, a nie za coś. Ale dzisiaj to już chyba niewiele znaczy, w końcu „kocha się” wszystko i wszystkich, od nowych butów, przez ładną okładkę książki, na widoku za oknem skończywszy. Miłość niesłusznie straciła na wartości, stając się synonimem ‘lubienia’.

2. - Bądźcie szaleni, ale zachowujcie się jak normalni ludzie. Podejmijcie ryzyko bycia odmiennymi, ale nauczcie się to robić, nie zwracając na siebie uwagi. A teraz skupcie się na tej róży i pozwólcie, by objawiło się wasze prawdziwe JA.
- Co to jest prawdziwe JA?
Paulo Coelho „Weronika postanawia umrzeć”
Cat: Nobla temu, kto znajdzie odpowiedź na to pytanie! To chyba ta twarz, którą kryjemy za maską bycia swoim przeciwieństwem tylko po to, żeby się komuś przypodobać, pasować do innych, znaleźć swoje miejsce w grupie, zostać popularnym czy osiągnąć cel.

3. - Nie wiem, co mi się stało. Nie obraź się, ale czasem człowiek nabiera większej swobody przy kimś obcym niż przy kimś, kogo bardzo dobrze się zna. Skąd się to bierze?
Carlos Ruiz Zafón „Cień wiatru”
Cat: Ktoś, kogo się dobrze zna, zazwyczaj również o nas wie wszystko -w związku z czym ma na nasz temat zdanie, ma względem nas oczekiwania, wykreował sobie jakiś obraz w głowie – obraz do którego wypada nam się upodobnić. Obcy zazwyczaj nie ocenia i nie oczekuje, bo jest tylko na chwilę - łatwiej mu powiedzieć prawdę, bo nie będzie się ona wiązała z rozczarowaniem.

4. - Chodzi o to, że należy trzymać się blisko przyjaciół, a wrogów jeszcze bliżej?
Cassandra Clare „Miasto Upadłych Aniołów”
Cat: Nie, chodzi o to, że trzeba wszystkich trzymać tak samo na dystans. Nieraz wróg pomoże nam wtedy, kiedy przyjaciel się odwróci i odwrotnie – przyjaciel potraktuje nas gorzej niż wróg. W zasadzie tylko zachowanie zdrowych relacji, bez nadmiernego zaufania i oddawania swojego życia w cudze ręce pozwala sprawować nam pełną kontrolę i nie prowadzi do problemów.

5. - Co zobaczyłaś, kiedy umarłaś? - Uśmiecha się półgębkiem, niepewnie, jakby czuł się zażenowany własnymi słowami. - Bo chyba nie Morze Spokoju?
Katja Millay „Morze spokoju”
Cat: Jeszcze nie umarłam, jak już do tego dojdzie, to postaram się znaleźć jakiś sposób, żeby to opisać. To byłby bestseller!
6. Czy jeśli człowiek długo przed czymś się broni, traci to zupełnie?
Cassandra Clare „Mechaniczny książę”
Cat: Zazwyczaj tak – niewiele jest takich sytuacji, w których wielokrotnie mamy możliwość wyboru, zmiany pierwotnej decyzji. Każde działanie wywołuje konsekwencje, tworzy jakiś ciąg przyczynowo-skutkowy, więc nie można zakładać, że z każdej decyzji da się wyjść obronną ręką i że po jakimś czasie ten ciąg pozwoli nam wrócić do sytuacji podejmowania pierwszej decyzji – tak, żeby jednocześnie mieć ciastko i zjeść ciastko.  


Mam nadzieję, że i tym razem odpowiedzi uczestników zabawy wam się spodobały. Liczę, że będziecie bacznie obserwować bloga, aby nie przegapić kolejnej odsłony W książkowym ogniu pytań ! Do zobaczenia przy następnym poście ! :)

W książkowym ogniu pytań ! - wielki książkowy wywiad z blogerami i vlogerami książkowymi !

W książkowym ogniu pytań ! - wielki książkowy wywiad z blogerami i vlogerami książkowymi !

Po wielu tygodniach pracy nareszcie mogę wam ogłosić, że pierwsza edycja W książkowym ogniu pytań ! się rozpoczęła ! 

Przede wszystkim chciałabym podziękować każdemu kto zgodził się wziąć udział w tej akcji. Nie macie pojęcia jak wiele znaczy dla mnie wasze zaangażowanie i chęć współpracy ! 

Zacznijmy jednak od początku. Czym tak naprawdę jest w książkowym ogniu pytań ? 

Przez ostatnie tygodnie zapraszałam do współpracy wielu blogerów i vlogerów książkowych, których znacie i lubicie. Osoby, które zgodziły się wziąć udział w zabawie otrzymały ode mnie listę sześciu pytań. Każde pytanie pochodziło ze znanej powieści, zadawał je sobie lub innym sam bohater. Tym razem jednak to my mieliśmy na nie odpowiedzieć ! Interpretacja każdego pytania jest całkowicie dowolna, mogła się odnosić do własnego życia, dowolnej książki, samego siebie czy nawet bohatera. 

Mam nadzieję, że akcja wam się spodoba i z wielką chęcią będziecie śledzić dalsze odpowiedzi blogerów i vlogerów książkowych. Niech tym razem książki zadają pytania tym, którzy je czytają ! :)






Pierwszą uczestniczką naszej zabawy jest osoba, której chyba nie muszę nikomu przedstawiać, a mianowicie  Martha Oakiss z bloga i vloga Secret Books ! 

Jest mi bardzo miło, że Martha chciała wziąć udział w mojej zabawie, jestem jej ogromnie wdzięczna za tak szybki odzew i chęc współpracy. Bardzo, bardzo Ci dziękuję ! :) 

Przejdźmy już do momentu na który wszyscy czekają czyli do samego książkowego wywiadu ! 


W książkowym ogniu pytań ! - Martha Oakiss z Secret Books. 

Przykładowe pytanie: Harry zadaje takie pytanie Dumbledorowi w jednej z części serii
„Niech mi pan powie jeszcze tylko jedno – odezwał się Harry. – Czy to dzieje się naprawdę, czy tylko w mojej głowie?”
I to jest również pytanie kierowane do każdego uczestnika, interpretacja jest dowolna, można je odnieść do siebie, dowolnej książki, filozofować czy odnosić do samego Harry'ego. Jak tylko ma się ochotę, wyobraźcie sobie, że bohater kieruje pytanie zamiast do Dumbledora to do was.






1. - Jak możesz twierdzić, że kochasz jednego człowieka, skoro na świecie jest dziesięć tysięcy ludzi, których kochałabyś bardziej, gdybyś ich kiedyś poznała?
Charles Bukowski „Kłopoty to męska specjalność”


Martha: Zbyt wiele razy ludzie mnie zawiedli, pokazali jedynie swoje złe strony i udawali wobec mnie pozytywny stosunek dla zysku. Zbyt wiele razy się rozczarowałam, zbyt wiele razy cierpiałam. Jestem więc pewna, że nie poznam dziesięciu tysięcy ludzi, których pokocham. Szczęściem będzie, jeśli znajdę ich chociaż kilku.




2. - ...Czekać. Czy to to samo, co tęsknić?.. .
Janusz Leon Wiśniewski „Samotność w Sieci”

Martha: Moje „czekać” oznacza myśleć, planować. To czasem tęsknić, ale też wspominać i obmyślać plany na ponowne spotkanie.



3. - Wielu spośród żyjących zasługuje na śmierć. A niejeden z tych, którzy umierają, zasługuje na życie. Czy możesz ich nim obdarzyć?
John Ronald Reuel Tolkien „Drużyna Pierścienia”

Martha: Zgadzam się. Umierają nie Ci, którzy powinni. Chciałabym to cofnąć. Chciałabym to odwrócić. Wtedy i moje życie wyglądałoby inaczej.



4. - Czy szaleniec wie, że jest szaleńcem?
Carlos Ruiz Zafón „Cień wiatru”

Martha: Szaleniec nie nazwie się szaleńcem. On uzna się za wyjątkowego, jedynego w swoim rodzaju, oryginalnego – chociaż nie zawsze pozytywnie. Szaleniec jest po prostu inny. Lubię inność.



5. - Jak ci na imię? - pyta przywódca.
Susan Ee „Angelfall”

Martha: Na imię mi Cierpienie, Perfekcjonizm i Pesymizm. Ale też Sprawiedliwość, Wrażliwość. Jam jest Pasja, Myśl i Brak Czasu. Jestem, choć być mnie nie powinno. I czasem tego nie doceniam.



6. - Zastanawiam się - rzekł - czy gwiazdy świecą po to żeby każdy mógł pewnego dnia znaleźć swoją?
Antoine de Saint-Exupéry „Mały Książę”


Martha: Nie chcę znaleźć swojej gwiazdy. Na niebo wędrują Ci, których już nie ma wśród nas. Nie chcę do nich trafić. Nie chcę więc swojej gwiazdy. Nigdy nie marzyłam o gwiazdce z nieba. Wystarczy mi to, co mam tutaj. Nie jestem wymagająca.


Jeszcze raz ogromnie dziękuję za piękne odpowiedzi Marthy ! Do następnego "wywiadu" !
Nie jesteśmy doskonali i wcale nie powinniśmy tacy być. - recenzja Chłopaka na zastępstwo Kasie West

Nie jesteśmy doskonali i wcale nie powinniśmy tacy być. - recenzja Chłopaka na zastępstwo Kasie West

Nie jesteśmy doskonali i wcale nie powinniśmy tacy być.


Czytając książki z gatunku typowych młodzieżówek, staram się już nie mieć jakichkolwiek oczekiwań. Jedyne czego szukam w takich pozycjach to odpoczynku, miłego spędzenia czasu i relaksu. Zbyt wiele razy się już zawiodłam, aby mieć co do takiego gatunku jakiekolwiek nadzieje na coś głębszego. Kiedy miałam już uformowany taki pogląd dostałam w swoje łapki najnowszą książkę Kasie West i wszystko wywróciło się do góry nogami ! 

Książka opowiada o dziewczynie imieniem Gia, która tuż przed balem maturalnym traci chłopaka. Jako jedna z najbardziej popularnych dziewczyn w szkole nie może pozwolić sobie na upokorzenie pójścia samej. Prosi, więc o pomoc nieznajomego chłopaka, który ku jej zaskoczeniu postanawia wcielić się na jeden wieczór w rolę jej partnera. Czy jednak ta relacja będzie trwała tylko ten jeden dzień ? 

Początkowo, jak już mówiłam, nie byłam przekonana do tej pozycji. Ot, kolejna młodzieżówka, która miała zapchać rynek wydawniczy, nic bardziej mylnego. "Chłopak na zastępstwo" pod fasadą kolejnej, mało odkrywczej opowieści o nastoletniej miłości przemyca naprawdę wiele trudnych, jak i codziennych tematów.

Główna bohaterka - Gia, jest typem przywódcy i właśnie na uznaniu grupy, zdobywaniu poparcia i chęci posiadania pozycji najbardziej jej zależy. Nie ma znaczenia to, że przez to kompletnie nie jest sobą, udaje kogoś zupełnie innego. Gia jest uosobieniem bardzo wielu dziewczyn w wieku nastoletnim. Spójrzmy prawdzie w oczy, wiele dziewczyn woli udawać puste lalki, zmieniać swoje zainteresowania, robić coś czego nawet nie lubią, aby przypodobać się grupie. Czy jednak warto ? Czasem warto się zastanowić czy osoby, które są naszymi przyjaciółmi są warci naszych starań, poświęcenia czy wyrzeczeń jakie dla nich robimy. 

Książka napisana jest bardzo prostym, przystępnym językiem. Od pierwszej strony czyta się ją niesamowicie lekko i przyjemnie. Strony przemykają nam przez palce z prędkością światła. Dodatkowo postacie są bardzo realne, a ich relacja nie wymuszona i sprawiająca, że uśmiech sam pojawia się na naszej twarzy. Dawno już nie czytałam tak pozytywnej i ciepłej powieści. Nie znajdziecie tutaj żadnego badboya i biednej szarej myszki, którzy na przekór czemukolwiek zostają parą, nie ma tutaj również tak "uwielbianego" przez wszystkich trójkąta miłosnego. Nic z tych rzeczy. Związek jaki tworzą bohaterowie i zmiana jaka się w nich dokonuje jest wręcz realna. Czytając powieść byłam w stanie wyobrazić sobie taką sytuację na własnym podwórku. 

Podsumowując książka podobała mi się niesamowicie. Nie boję się tutaj powiedzieć, że jest to jedna z najlepszych książek jakie przeczytałam w tym roku. Dodatkowo, moim zdaniem jest to najlepsza książka młodzieżowa jaka do tej pory ukazała się na polskim rynku wydawniczym. Gratulacje Kasie West i czekam na kolejne książki tej wspaniałej autorki ! 

Tytuł: "Chłopak na zastępstwo" 
Autor: Kasie West 
Ilość stron: 400 
Wydawnictwo: Feeria Young 
Kategoria: literatura młodzieżowa 
Ocena: 10/10 


Za możliwość przeczytania książki ogromnie dziękuję wydawnictwu Feeria Young oraz autorce bloga Wymarzona książka :)

Copyright © 2014 Poczytajmy coś ! , Blogger