Pokazywanie postów oznaczonych etykietą W książkowym ogniu pytań!. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą W książkowym ogniu pytań!. Pokaż wszystkie posty
W książkowym ogniu pytań! - wielki książkowy wywiad z blogerami i vlogerami książkowymi edycja 2!

W książkowym ogniu pytań! - wielki książkowy wywiad z blogerami i vlogerami książkowymi edycja 2!



W dzisiejszej odsłonie naszej zabawy poznacie odpowiedzi Marty z bloga Marta wśród książek! Mam nadzieję, że jej odpowiedzi wam się spodobają, a nasza uczestniczka nie żałuje, że wzięła udział w akcji! :)

W książkowym ogniu pytań! - Marta wśród książek!

Przykładowe pytanie: Harry zadaje takie pytanie Dumbledorowi w jednej z części serii
„Niech mi pan powie jeszcze tylko jedno – odezwał się Harry. – Czy to dzieje się naprawdę, czy tylko w mojej głowie?”
I to jest również pytanie kierowane do każdego uczestnika, interpretacja jest dowolna, można je odnieść do siebie, dowolnej książki, filozofować czy odnosić do samego Harry'ego. Jak tylko masz ochotę, wyobraźcie sobie, że bohater kieruje pytanie zamiast do Dumbledora to do was.


1.  Czy jest coś piękniejszego na świecie od liter?
Cornelia Funke „Atramentowe serce”
Na świecie nie ma nic piękniejszego od liter. To one pobudzają naszą wyobraźnie do działania i nadają sens istnieniu. Pozwalają na poznanie świata w całym jego ogromie, a to przecież tylko kilkadziesiąt znaków, które po złączeniu tworzą magię.

2.   Czy jeśli człowiek długo przed czymś się broni, traci to zupełnie?
Cassandra Clare „Mechaniczny książę”
Zdarza się, iż nadmierny upór może do człowieka zniechęcić. Czasem łatwiej przestać się bronić i w najgorszym wypadku stracić cząstkę siebie niż zaprzepaścić coś co może nas stworzyć od nowa.

3. -  Wielu spośród żyjących zasługuje na śmierć. A niejeden z tych, którzy umierają, zasługuje na życie. Czy możesz ich nim obdarzyć?
John Ronald Reuel Tolkien „Drużyna Pierścienia”
Dałbym życie każdemu, kto choć trochę na to zasługuje, lecz kim jestem by rozdzielać żywoty i odbierać jednym by zaspokoić innych. Niech śmierć rządzi sama bym mógł zasypiać sam ze swymi myślami.

4. - Zastanawiam się - rzekł - czy gwiazdy świecą po to żeby każdy mógł pewnego dnia znaleźć swoją?
Antoine de Saint-Exupéry „Mały Książę
Gdy rodzisz się a wraz z tobą twa dusza, na niebie pojawia się gwiazda, której odnalezienie jest sensem twojego istnienia. Wszak żyjesz po to, by połączyć to co cielesne z tym co duchowe. Każdy kiedyś odnajdzie swoją gwiazdę i połączy się z nią na zawsze.

5.  Dlaczego ludzie muszą być tak samotni? Jaki to ma sens? Na tym świecie żyją miliony ludzi; każdy z nich tęskni, szuka spełnienia u innych, a jednak się izoluje. Dlaczego? Czy Ziemia powstała tylko po to, by pielęgnować ludzką samotność?
Haruki Murakami „Sputnik Sweetheart”
Człowiek to przekorne stworzenie i zawsze dąży do odwrotności swych pragnień. Gdy otoczony jest ludźmi, szuka samotności i ukojenia, które daje cisza. Jednak, gdy napełni swoją duszę ciszą po brzegi zechce się nią dzielić z innymi. Tak już jest w życiu, jesteś samotny wśród milionów tylko po to by tęsknić za towarzystwem i je doceniać.

6. - ...Czekać. Czy to to samo, co tęsknić?.. .
Janusz Leon Wiśniewski „Samotność w Sieci”
A czy słuchać to, to samo, co słyszeć? Czekasz na autobus, na paczkę czy wydanie nowej powieści. Tęsknisz za domem, ludźmi i dobrą książką. Tęsknisz za tym co znane lub na to co jest porywem serca zaś czekasz na nieuniknione.

Jeszcze raz dziękuję Marcie za udział i do zobaczenia w kolejnej odsłonie naszej akcji! :)

W książkowym ogniu pytań! - wielki książkowy wywiad z blogerami i vlogerami książkowymi edycja 2!

W książkowym ogniu pytań! - wielki książkowy wywiad z blogerami i vlogerami książkowymi edycja 2!



W dzisiejszej odsłonie naszej akcji, wzięła udział kolejna, wspaniała blogerka, autorka bloga Papierowy bluszcz! Mam nadzieję, że dobrze się bawiła odpowiadając na pytania! :)

W książkowym ogniu pytań! - Papierowy bluszcz!

Przykładowe pytanie: Harry zadaje takie pytanie Dumbledorowi w jednej z części serii
„Niech mi pan powie jeszcze tylko jedno – odezwał się Harry. – Czy to dzieje się naprawdę, czy tylko w mojej głowie?”
I to jest również pytanie kierowane do każdego uczestnika, interpretacja jest dowolna, można je odnieść do siebie, dowolnej książki, filozofować czy odnosić do samego Harry'ego. Jak tylko masz ochotę, wyobraźcie sobie, że bohater kieruje pytanie zamiast do Dumbledora to do was.


1. Przez wszystkie te tysiąclecia ludziom nie udało się rozgryźć zagadki, jaką jest miłość.
Na ile jest sprawą ciała, a na ile umysłu?Ile w niej przypadku, a ile przeznaczenia?
Myślę, że miłość jest kwestią przypadku. Nie każdemu bowiem jest ona pisana.
-Co masz na myśli?-spytał.-Czy życzysz mi dobrego dnia, czy też spodziewasz się dobrego dnia niezależnie od moich pragnień? A może czujesz się dziś dobrze albo też wyglądasz tego dnia czegoś szczególnie dobrego dla siebie?

Stephenie Meyer „Intruz”
I kolejne tysiąclecia upłyną, a człowiek nie będzie potrafił wyjaśnić „tego zjawiska”.  Miłość dla każdego jest czymś innym – każdy zdefiniuje ją inaczej i inaczej będzie ją odczuwał.


2. Co było gorsze? Zwariować czy naprawdę podróżować w czasie?
Kerstin Gier „Czerwień rubinu”
Zdecydowanie zwariowanie (tudzież szaleństwo) byłoby gorsze. Podróże w czasie mogłyby być cudowną szansą na poznanie przeszłości z zupełnie innej strony.


3. - Dobrego dnia!(...)
John Ronald Reuel Tolkien „Hobbit, czyli tam i z powrotem”
Hmmm… myślę, że to życzenie by dzień okazał się dobry… dla obu stron :) W końcu, jak mawiają ludzie, trzeba być optymistą :).


4. - Może tylko nam odchodzenie wydaje się straszne? Może bardziej cierpią ci, co zostają?
Dorota Terakowska „Poczwarka”
Bardziej cierpią ci, którzy muszą pogodzić się ze stratą. W wielu kulturach żałoba związana jest ze smutkiem, nieumiejętnością poradzenia sobie z zastałą sytuacją i skupienie się na tym, „że to mnie boli”… Gdyby ludzie potrafili spojrzeć na tę sprawę z innej perspektywy – zmarły jest teraz w innym, lepszym świecie, bez bólu itd. i my, ci którzy zostali, powinniśmy się cieszyć tym „faktem”, to powinno przynieść nam ulgę w cierpieniu… wszak kiedyś i my znajdziemy się po drugiej stronie… i czy chcielibyśmy, by inni cierpieli z tego powodu?


5. On kupił jej sześć sukienek, a ja wskrzesiłem z martwych jej pieprzonego kota, więc kto kocha ją bardziej?

Stephen King „Cmętarz zwieżąt”
Pytanie, kogo ona kocha i z kim chce być…


6. - Wiesz, co to wiara?
Stephen King „Cmętarz zwieżąt”

Wierzę, że wiem, czym jest wiara. A czy to, co wydaje mi się, że wiem, faktycznie nią jest, to już inne pytanie… :)

Jeszcze raz ogromnie dziękuję Michalinie za udział w zabawie i zapraszam na kolejne odsłony z nowymi uczestniczkami! :)

W książkowym ogniu pytań - wielki książkowy wywiad z blogerami i vlogerami książkowymi edycja 2!

W książkowym ogniu pytań - wielki książkowy wywiad z blogerami i vlogerami książkowymi edycja 2!



Ogromnie mnie to cieszy, że aż tak wiele osób zgłosiło się do akcji i mogę wam udostępniać tego typu posty aż dwa razy w tygodniu! 
Dzisiaj odpowiedzi zgodziła się udzielić Smooky! Mam nadzieję, że dobrze się przy tym bawiłaś :)


W książkowym ogniu pytań! - Smooky!

Przykładowe pytanie: Harry zadaje takie pytanie Dumbledorowi w jednej z części serii
„Niech mi pan powie jeszcze tylko jedno – odezwał się Harry. – Czy to dzieje się naprawdę, czy tylko w mojej głowie?”
I to jest również pytanie kierowane do każdego uczestnika, interpretacja jest dowolna, można je odnieść do siebie, dowolnej książki, filozofować czy odnosić do samego Harry'ego. Jak tylko masz ochotę, wyobraźcie sobie, że bohater kieruje pytanie zamiast do Dumbledora to do was.


1.  Czy jest coś piękniejszego na świecie od liter?
Cornelia Funke „Atramentowe serce”
Piękno to pojęcie subiektywne. Tak naprawdę każdy postrzega piękno inaczej i widzi je w różnych rzeczach. Dla jednych to drogocenne dzieło sztuki brylujące na wystawie jakiejś galerii, dla innych spektakl w teatrze, czy emocje towarzyszące mu podczas oglądania sztuki baletowej. Są też tacy, którzy za piękno uważają pustą polanę skąpaną w wiosennym słońcu, czy ślady dziecięcych bosych stóp na piasku. Faktem natomiast jest, że gdyby litery nie istniały wiele z tych niesamowitych momentów życia nigdy nie zostałoby uwiecznionych. Pamięć ludzka jest zawodna, wspomnienia wraz z upływem czasu się zacierają, ale słowo pisane pozostanie niemal wieczne. W powieściach, w pamiętnikach, w listach. Pięknem należy się dzielić, litery w jakimś stopniu na to pozwalają.

2. - Bądźcie szaleni, ale zachowujcie się jak normalni ludzie. Podejmijcie ryzyko bycia odmiennymi, ale nauczcie się to robić, nie zwracając na siebie uwagi. A teraz skupcie się na tej róży i pozwólcie, by objawiło się wasze prawdziwe JA.
- Co to jest prawdziwe JA?
Na ile jest sprawą ciała, a na ile umysłu?
Ile w niej przypadku, a ile przeznaczenia?

Paulo Coelho „Weronika postanawia umrzeć”
To, coś co siedzi głęboko we wnętrzu każdego człowieka. Ukryte, skrępowane i zahukane. Coś czemu nie pozwalamy wydostać się na powierzchnię w obawie przed tym, co powiedzą ludzie. To prawdziwi my, wolne ptaki, które czując wiatr mogą swobodnie rozpostrzeć skrzydła, a nie utkane z oczekiwań, narzuconych z góry zachowań i zasad dobrego wychowania, marne podobizny trzymane w ładnych klatkach. To nieograniczane niczym marzenia, niepohamowane pragnienia i ludzkie ochoty, by się nie wahać i próbować. To robienie tego, czego się chce i mówienie tego, co się myśli bez oglądania się na innych, na to co wypada, a co nie.

3. Czy szaleniec wie, że jest szaleńcem?
Carlos Ruiz Zafón „Cień wiatru”
Myślę, że szaleniec wcale nie jest szaleńcem. Nazywany jest szaleńcem tylko dlatego, że inni przykleili mu taką łatkę. To po prostu człowiek inteligentny, taki który ma odwagę próbować nowych rzeczy, który się nie ogranicza i nie daje się zaszufladkować. Wychodzi poza sztywne ramy, nie powiela uklepanych schematów, nie dusi w sobie śmiechu, gdy coś go rozbawi i nie boi się dać upust swojej frustracji, gdy coś go zezłości. Gada, gdy czuje, że ma coś do powiedzenia i milczy, gdy ma ochotę zostać sam ze sobą i pomyśleć. Jest nieprzewidywalny i dlatego określany szaleńcem. Bo ludzie są stworzeniami stadnymi, idą za tłumem, czasem nie zastanawiając się przy tym dlaczego. Nie lubią odmienności, nie akceptują swobody i zachowań, które wykraczają poza odgórnie narzucone normy. Zatem szaleniec wcale nie jest szaleńcem, to człowiek, któremu powinniśmy zazdrościć.

4. - Chodzi o to, że należy trzymać się blisko przyjaciół, a wrogów jeszcze bliżej?
Cassandra Clare „Miasto Upadłych Aniołów”
Chodzi o to, by żyć w taki sposób, który nie przysporzy nam wrogów. Szanować innych ludzi, ale szanować również siebie, a jeśli już przez nasze drzwi wedrze się jakiś antagonista, oddzielić się od niego grubą kreską i pójść dalej. Życie jest zbyt krótkie, by marnować je na coś, co nie wnosi do niego nic wartościowego.

5. Bądź tak uprzejmy i spróbuj przemyśleć następujący problem - na co by się zdało twoje dobro, gdyby nie istniało zło, i jak by wyglądała ziemia, gdyby z niej zniknęły cienie? Przecież cienie rzucają przedmioty i ludzie. Oto cień mojej szpady. Ale są również cienie drzew i cienie istot żywych. A może chcesz złupić całą kulę ziemską, usuwając z jej powierzchni wszystkie drzewa i wszystko, co żyje, ponieważ masz taką fantazję, żeby się napawać niezmąconą światłością?
Michaił Bułhakow „Mistrz i Małgorzata”
Trzeba zaakceptować cienie, by móc w pełni cieszyć się i docenić światło.

6. - Przez wszystkie te tysiąclecia ludziom nie udało się rozgryźć zagadki, jaką jest miłość. Na ile jest sprawą ciała, a na ile umysłu?
Ile w niej przypadku, a ile przeznaczenia?
Stephenie Meyer „Intruz”

Miłość nie jest czymś, co należy analizować. Nie chodzi o to, by rozkładać ją na czynniki pierwsze, dociekać, albo się nad nią zastanawiać, wciąż zadając pytania, które nigdy nie znajdą jednoznacznej odpowiedzi. Miłość nie jest zagadką do rozwiązania. Miłość jest sekretem do smakowania.

Ogromnie dziękuję za tak wspaniałe odpowiedzi i zapraszam na kolejną odsłonę akcji, która już niebawem! :)

W książkowym ogniu pytań - wielki książkowy wywiad z blogerami i vlogerami książkowymi edycja 2!

W książkowym ogniu pytań - wielki książkowy wywiad z blogerami i vlogerami książkowymi edycja 2!



W dzisiejszej odsłonie naszej akcji (już trzeciej w drugiej edycji!) chciałabym wam przedstawić odpowiedzi udzielone przez przekochaną Kitty z bloga Biblioteczka ciekawych książek!

Ogromnie się cieszę, że chciała odpowiedzieć na książkowe pytania i mam nadzieję, że dobrze się przy tym bawiła mimo tego, że nie czytała żadnej książki, które zadawały jej pytania!



W książkowym ogniu pytań! - Kitty z Biblioteczki ciekawych książek!

Przykładowe pytanie: Harry zadaje takie pytanie Dumbledorowi w jednej z części serii
„Niech mi pan powie jeszcze tylko jedno – odezwał się Harry. – Czy to dzieje się naprawdę, czy tylko w mojej głowie?”
I to jest również pytanie kierowane do każdego uczestnika, interpretacja jest dowolna, można je odnieść do siebie, dowolnej książki, filozofować czy odnosić do samego Harry'ego. Jak tylko masz ochotę, wyobraźcie sobie, że bohater kieruje pytanie zamiast do Dumbledora to do was.

1. Jak można nienawidzić naprawdę własnej twarzy?
Mario Lunetta „Czerwona ręka”

Zadać takie pytanie narcyzowi, to zająć go na kilka godzin rozmyślaniami :D Sądzę, że trzeba być naprawdę zakompleksionym człowiekiem, aby nienawidzić własnej twarzy. Wiadomo, że nikt nie jest idealny, można w sobie czegoś nie lubić, ale jednak lepiej to zaakceptować, bo to w końcu część nas. Ewentualnie (Kitty filozofuje) chodzi może o twarz jako oblicze, które pokazujemy innym. Będąc wtedy wredną świnią, można nienawidzić swojej metaforycznej twarzy.


2. Ale jakże właściwie miałby spotkać na swej drodze miłość, żyjąc na drzewach?
Italo Calvino „Baron drzewołaz”

Nie czytałam książki, nawet nie wiem, o czym jest, ale polecam sobie tę miłość upolować. Jakaś zasadzka, porwanie – w Pięknej i Bestii się udało z porwaniem :D


3. Dlaczego ja? To tradycyjne pytanie, gdy zdarza się nieszczęście, gdy człowiek ma wrażenie, że jest jego jedyną ofiarą.
Karine Giébel „Tylko cień”

Jak to było napisane w Szamance od umarlaków: „Ida miała pecha. A właściwie to Pech miał Idę”. Może warto więc przekupić swój Pech aby nie zacierał tak zachłannie łapek? A może zwyczajnie lepiej zastanowić się, jak wybrnąć z sytuacji, ponieważ gdybaniem nic się niw wskórany. Dlaczego ty? Uwierz, że nie tylko ty zadajesz sobie teraz to pytanie.

4. -A jeśli będzie się opierał?- spytała Kartytrine.

Jo Nesbø „Pragnienie”

Ohoho, wyjdzie ze mnie sadystka :D Ciekawa jestem, do czego odnosi się to w książce. Moje odpowiedź brzmi: Trzeba go będzie zmusić. Jeśli nie zadziała siła perswazji kobiecych wdzięków, patelnia przez łeb to też świetne rozwiązanie! Ewentualnie można gościa spić w trupa :D



5. - Zachcianka tak niewinna...Mógłby pan zdobyć się na jakiś inny nałóg, bardziej grzeszny, nie sądzi pan?

Mario Lunetta „Czerwona ręka”

Nie sądzę, aby słodycze były niewinną zachcianką. Mało grzeszne? Ileż to ma kalorii! :D To grzech pożerać słodycze kilogramami! :D


6. Czy jesteś, Piękno, z nieba czy też z piekła rodem?

Charles Pierre Baudelaire „Kwiaty zła”


Osobiście uważam, że gdybym jako ateistka przyjęła koncepcję piekła i nieba, Piękno zdecydowanie pochodziłoby z czeluści piekielnych. W końcu to piękne kobiety sprawiają więcej problemów, bo faceci są o nie non stop zazdrośni. To piękne kobiety wykorzystują ten dar losu, aby dostać to, czego chcą.

Jeszcze raz dziękuję Kitty za odpowiedzi i do zobaczenia w kolejnej odsłonie! :)
W książkowym ogniu pytań - wielki książkowy wywiad z vlogerami i blogerami książkowymi edycja 2!

W książkowym ogniu pytań - wielki książkowy wywiad z vlogerami i blogerami książkowymi edycja 2!




Dzisiaj chciałabym wam przedstawić kolejną uczestniczkę akcji "W książkowym ogniu pytań" czyli Paulinę, którą możecie znać z bloga oraz instagram'a jako Linek w książkach! 

Sami zobaczcie jak poradziła sobie z pytaniami, które zadały jej same książki! :)

W książkowym ogniu pytań! - Paulina z Linek w książkach!

Przykładowe pytanie: Harry zadaje takie pytanie Dumbledorowi w jednej z części serii
„Niech mi pan powie jeszcze tylko jedno – odezwał się Harry. – Czy to dzieje się naprawdę, czy tylko w mojej głowie?”
I to jest również pytanie kierowane do każdego uczestnika, interpretacja jest dowolna, można je odnieść do siebie, dowolnej książki, filozofować czy odnosić do samego Harry'ego. Jak tylko masz ochotę, wyobraźcie sobie, że bohater kieruje pytanie zamiast do Dumbledora to do was.


1. - Jak możesz twierdzić, że kochasz jednego człowieka, skoro na świecie jest dziesięć tysięcy ludzi, których kochałabyś bardziej, gdybyś ich kiedyś poznała?
Charles Bukowski „Kłopoty to męska specjalność”
A to trudne pytanie. Wydaje mi się, że kocham parę osób w moim życiu. Teraz kocham kogoś innego niż 7 lat temu. Ludzie pojawiają się i znikają w naszym życiu, jednych kochamy, drudzy nas drażnią. Być może za kolejne 10 lat ważne miejsce będzie zajmować ktoś inny?

2. - A ty jak się masz? - spytał Puchatek.
Alan Alexander Milne „Kubuś Puchatek”
A dziękuje, dobrze. A co u Ciebie?

3. -  Wielu spośród żyjących zasługuje na śmierć. A niejeden z tych, którzy umierają, zasługuje na życie. Czy możesz ich nim obdarzyć?
John Ronald Reuel Tolkien „Drużyna Pierścienia”
Życiem? Niestety. Każdy ma to, na co zasłużył. A niektórzy nie zasługują na ten dar i komuś u Góry (celowo nie używam słowa Bóg, bo każdy ma prawo wierzyć w to co chce) przy ich tworzeniu wyskoczył „error”.

4. - Dlaczego ludzie muszą być tak samotni? Jaki to ma sens? Na tym świecie żyją miliony ludzi; każdy z nich tęskni, szuka spełnienia u innych, a jednak się izoluje. Dlaczego? Czy Ziemia powstała tylko po to, by pielęgnować ludzką samotność?
Haruki Murakami „Sputnik Sweetheart”
Samotność jest parszywa. Ale gdyby ludzie nie czuli samotności, nie umieli by się cieszyć z obecności drugiej osoby. A to ze jedni pielegnują samotność…cóż, widocznie zawiedli się na ludziach o jeden raz za dużo i wolą zwierzęta.

5. - Jak ci na imię? - pyta przywódca.
Susan Ee „Angelfall”
Paulina, bardzo mi miło . A ty?


6. - Zastanawiam się - rzekł - czy gwiazdy świecą po to żeby każdy mógł pewnego dnia znaleźć swoją?
Antoine de Saint-Exupéry „Mały Książę”

Każda gwiazda jest czyjaś. Jedne wybuchają i gasną szybciej. Nie każdy da radę poznać swoją. Zresztą gwiazda jest skupiskiem albo głazów albo gazów. W sumie czy zwykły kamień nie może być naszą gwiazdą? Wszechświat jest w około nas, wiec po co marzyc o niespełnionym, jak tutaj tez możemy to spełnić?  

Jeszcze raz dziękuję Paulinie za odpowiedzi i zapraszam do przejrzenia innych postów z tej serii i czekania na kolejne ponieważ pojawią się już niebawem! 



W książkowym ogniu pytań! - wielki książkowy wywiad z blogerami i vlogerami książkowymi edycja 2!

W książkowym ogniu pytań! - wielki książkowy wywiad z blogerami i vlogerami książkowymi edycja 2!



Ogromnie się cieszę, że mogę ogłosić już kolejną odsłonę serii "W książkowym ogniu pytań!", która cieszyła się bardzo dużym zainteresowaniem. Tym razem zdecydowałam się wciągnąć do akcji bardzo różnych twórców dlatego mam nadzieję, że ta edycja spodoba wam się równie mocno jak poprzednia! Chętnych było tak wielu, że posty z wywiadami zagoszczą na moim blogu przez dłuższy czas i powinny się pojawiać minimum raz w tygodniu :)

Przejdźmy jednak do pytań, które zadałam pierwszej uczestniczce czyli Aleksandry z bloga Nieuleczalny książkoholizm!

Mam nadzieję, że jej odpowiedzi się wam spodobają i chętnie będzie obserwować zmagania kolejnych uczestników, zapraszam również do poprzednich postów z tej serii, gdzie na pytania odpowiadały Klaudia, Cat i Wybredna Maruda! 


W książkowym ogniu pytań! - Aleksandra z Nieuleczalny Książkoholizm. 

Przykładowe pytanie: Harry zadaje takie pytanie Dumbledorowi w jednej z części serii
„Niech mi pan powie jeszcze tylko jedno – odezwał się Harry. – Czy to dzieje się naprawdę, czy tylko w mojej głowie?”
I to jest również pytanie kierowane do każdego uczestnika, interpretacja jest dowolna, można je odnieść do siebie, dowolnej książki, filozofować czy odnosić do samego Harry'ego. Jak tylko masz ochotę, wyobraźcie sobie, że bohater kieruje pytanie zamiast do Dumbledora to do was.

1.  Czy jest coś piękniejszego na świecie od liter?
Cornelia Funke „Atramentowe serce”
Moim zdaniem – tak. Nie zrozumcie mnie źle, kocham czytać, książki moim życiem, ale czasem warto oderwać wzrok od ekranu czy kartki i spojrzeć na otaczający nas świat. Co może być piękniejsze? Dla mnie jest to włoski krajobraz, uśmiech ludzi, których kocham, widok rzeczy, które ludzie robią dla mnie.

2. Zastanawiam się - rzekł - czy gwiazdy świecą po to żeby każdy mógł pewnego dnia znaleźć swoją?
Antoine de Saint-Exupéry „Mały Książę”
Zdecydowanie wierzę w to, że tak. Każdy z nas ma jakieś swoje plany i marzenia, każdy chce coś w życiu osiągnąć. Ale jednocześnie każdy z nas ma inne możliwości, inną motywację do pracy, milion różnych czynników. Mam jednak nadzieję, że każdy człowiek na świecie kiedyś w końcu odnajdzie swój cel i spełni swoje marzenia – nieważne, ile czasu mu to zajmie.

3.  Bądź tak uprzejmy i spróbuj przemyśleć następujący problem - na co by się zdało twoje dobro, gdyby nie istniało zło, i jak by wyglądała ziemia, gdyby z niej zniknęły cienie? Przecież cienie rzucają przedmioty i ludzie. Oto cień mojej szpady. Ale są również cienie drzew i cienie istot żywych. A może chcesz złupić całą kulę ziemską, usuwając z jej powierzchni wszystkie drzewa i wszystko, co żyje, ponieważ masz taką fantazję, żeby się napawać niezmąconą światłością?
Michaił Bułhakow „Mistrz i Małgorzata”
Nie jestem zwolennikiem teorii, że dobro i zło się wyrównują. Że nie byłoby dobra, gdyby jako jego przeciwwaga nie istniało zło. W moim przekonaniu ludzie są z natury dobrzy. To, że czynimy zło jest przejawem naszej słabości, konsekwencją naszych krzywd, może czasem wynika z naszego lęku.  Wszyscy jednak jesteśmy stworzeni do tego, by być dobrymi ludźmi – i dlatego z rozkoszą myślę o świecie, w którym nie ma zła, w którym nie musimy się bać ani ukrywać naszej prawdziwej natury.

4.  Dlaczego ludzie muszą być tak samotni? Jaki to ma sens? Na tym świecie żyją miliony ludzi; każdy z nich tęskni, szuka spełnienia u innych, a jednak się izoluje. Dlaczego? Czy Ziemia powstała tylko po to, by pielęgnować ludzką samotność?
Haruki Murakami „Sputnik Sweetheart”
Często zadaję sobie to pytanie. To aż absurdalne, że w dzisiejszych czasach niemal wszyscy czują się samotni. Myślę, że ziemia nie powstała po to, by pielęgnować naszą samotność, mimo wszystko. Wydaje mi się, że to nasz wybór. Przede wszystkim – spójrzmy, jak teraz żyjemy. Wychodzimy z domu, nakładamy słuchawki. Siedzimy w tramwaju, autobusie, pociągu z wzrokiem wlepionym w telefon tudzież książkę. Gdy ktoś do nas podchodzi, zastanawiamy się, czego chce i jak go najszybciej spławić. To kiedy mamy poznać ludzi, jeśli w ogóle ich nie dostrzegamy? Drugim problemem jest to, że teraz ludzie się boją. Dużo się mówi o różnego rodzaju psychopatach, mordercach.  Dochodzi też lęk o to, że zostaniemy wyśmiani, odepchnięci. Bo teraz dużo łatwiej jest to zrobić – wystarczy dodać jedno kompromitujące zdjęcie na fejsa czy insta i już! Wszyscy znają nasze słabości. Dlatego właśnie izolujemy się, bo wolimy być samotni, niż doznać krzywdy.

5. Czy szaleniec wie, że jest szaleńcem?
Carlos Ruiz Zafón „Cień wiatru”
Nie, oczywiście, że nie wie. W mojej opinii szaleńcy to ludzie, którzy żyją zgodnie ze sobą, mają odwagę robić to, na co mają ochotę.  Postrzegają świat piękniejszym, niż my, „normalni”, zastraszeni tym, co wypada, a co nie.

6.   Czy jeśli człowiek długo przed czymś się broni, traci to zupełnie?
Cassandra Clare „Mechaniczny książę”
Z tym zdecydowanie się nie zgadzam! Bronienie się przed czymś – złym uczuciem, nałogiem, czymkolwiek, sprawia, że poświęcamy temu ogrom energii. To coś jest stale w naszych myślach, kieruje naszymi działaniami, uzależnia nas. Dlatego myślę, że dużo lepiej po prostu odpuścić, zaakceptować, ignorować.

Jeszcze raz dziękuję Aleksandrze za wspaniałe odpowiedzi i mam nadzieję, że widzimy się przy następnym wywiadzie! :)

W książkowym ogniu pytań ! - Wielki książkowy wywiad z blogerami i vlogerami książkowymi !

W książkowym ogniu pytań ! - Wielki książkowy wywiad z blogerami i vlogerami książkowymi !

Niestety ponownie nie udało mi się dostosować do postawionego sobie harmonogramu publikowania postów, jednak tym razem nie było to z mojej winy. Główną przyczyną były problemy z internetem, przez to doszło do niewielkiego opóźnienia, jednak nie martwcie się, postaram się wszystko nadrobić ! 

Dzisiaj zapraszam was na kolejną odsłonę, już trzecią - jak ten czas szybko leci !, W książkowym ogniu pytań ! 

Tym razem na książkowe pytania zgodziła się odpowiedzieć Klaudia, którą możecie znać z kanału oraz bloga totallbooknerd7. Ogromnie jej dziękuję, że chciała wziąć udział w mojej akcji i mam nadzieję, że bawiła się przy tym dobrze. Mam nadzieję, że to nie ostatnia akcja, w jakiej bierzemy wspólnie udział :) 

Przejdźmy jednak do pytań ! Zapraszam również do przeczytania poprzednich postów z tej serii, w których wzięły udział Cat oraz Martha ! 


W książkowym ogniu pytań ! - TotallBooknerd7







Przykładowe pytanie: Harry zadaje takie pytanie Dumbledorowi w jednej z czesci serii
„Niech mi pan powie jeszcze tylko jedno – odezwał się Harry. – Czy to dzieje się naprawdę, czy tylko w mojej głowie?”

I to jest rowniez pytanie kierowane do ciebie, interpretujesz dowolnie, odnoszac do siebie, dowolnej ksiazki, filozofujesz czy odnosisz do samego Harry'ego. Jak tylko masz ochotę, wyobraź sobie, że bohater kieruje pytanie zamiast do Dumbledora to do ciebie. 


1. - Czy jeśli nikomu na tobie nie zależy, w ogóle istniejesz?Cassandra Clare "Mechaniczny książę"

Klaudia: Na pewno! Ale czy istniejesz szczęśliwie... to już zupełnie inna kwestia.

2. - Jak to się dzieje, że gdy tylko ktoś zbuduje mur, ktoś inny zaraz chce wiedzieć, co jest po jego drugiej stronie?George R.R. Martin "Gra o tron"

Klaudia: Bo w Wielkiej Księdze Typowych Ludzkich Zachowań jest zapis, że człowiek jest przede wszystkim ciekawski. Im bardziej jesteś tajemniczy, im więcej ukrywasz, tym bardziej ludzie chcą wiedzieć, co to jest. Nie obchodzi ich to, czy będzie to coś ciekawego, nudnego, kontrowersyjnego czy wręcz przeciwnie. Ważne, że jest tajemnicą, a oni chcą ją odkryć.

3. - Czy to nie przyjemnie, że jest tak dużo rzeczy, które jeszcze poznamy? To właśnie sprawia, że ja się tak cieszę życiem... świat jest taki ciekawy... Nie byłby taki ani w połowie, gdybyśmy wszystko o nim wiedzieli, prawda?
Lucy Moud Montgomery "Ania z Zielonego Wzgórza"

Klaudia: Prawda! Z Lucy zawsze się zgadzałam, bo jej słowa, przekazywane czytelnikowi przez bohaterów powieści są jednocześnie owiane niesamowitą magią i... prostotą. Bo przecież to jest tak oczywiste. Ale jednak mało kto o tym pomyślał dłużej, zanim to przeczytał. Ile razy widzę lub uczę się czegoś nowego, o czym nie miałam pojęcia, to uświadamiam sobie jak wiele rzeczy jest jeszcze do poznania. I jest to, mimo powyższego cytatu, jednocześnie niesamowite oraz troszkę przerażające. Bo przecież nigdy nie będziemy w stanie poznać wszystkiego, prawda?

4. - Dlaczego ludzie muszą być tak samotni? Jaki to ma sens? Na tym świecie żyją miliony ludzi; każdy z nich tęskni, szuka spełnienia u innych, a jednak się izoluje. Dlaczego? Czy Ziemia powstała tylko po to, by pielęgnować ludzką samotność?Haruki Murakami "Sputnik Sweetheart"

Klaudia: Prawdopodobnie powstała po to, aby człowiek był jednocześnie istotą społeczną i aspołeczną. Bo fakt faktem, jeżeli nie ogranicza nas żadna choroba psychiczna, to my jesteśmy osobami, z którymi najchętniej spędzamy czas. My siebie nie skrzywdzimy, to inni nas krzywdzą. Bo człowiek z natury jest egoistą. Każdy. Na świecie jest, to fakt, tyle milionów ludzi samotnych, że naprawdę po głębszym zastanowieniu człowiek uświadamia sobie, że właśnie przez to nie powinni być w ogóle samotni.


5. - Dopóki istniała na świecie kawa, co złego mogło się wydarzyć?Cassandra Clare "Miasto popiołów"
Klaudia: Nie, Cassie, nie. Kawa nie jest w ogóle przydatna. Dopóki istnieje na świecie kawa może się zdarzyć bardzo dużo złego. Niestety.

6. - A ty jak się masz? - spytał Puchatek.
A.A. Milne "Kubuś Puchatek"
Klaudia: Całkiem dobrze. Nawet bardzo dobrze, dziękuję. Uwielbiam kiedy ktoś zadaje takie pytania. Jak Ci minął dzień? albo Jak się masz? zamiast Co tam?. Sprawiają wtedy wrażenie, jakby wszyscy bez wyjątku się o Ciebie martwili. A przecież każdy z nas lubi wiedzieć, że innym na nas zależy.


Mam nadzieję, że odpowiedzi Klaudii wam się podobały :) Mnie zaciekawiły niesamowicie i jeszcze raz dziękuję, że zdecydowała się mi pomóc. Tak naprawdę to jej należą się największe podziękowania. Na początku myślałam, że będą to zwyczajne, typowe wywiady z blogerami czy vlogerami. Dzięki jej radom udało mi się jednak wpaść na pomysł, aby to książki pytały tych, którzy je kochają. Ogromnie Ci dziękuję, bez ciebie wogóle nie byłoby tej akcji ! 


Copyright © 2014 Poczytajmy coś ! , Blogger